Zapraszamy do oglądania.

Dziękujemy.

Życzymy Wam udanego weekendu (choćby w połowie tak udanego jak miejmy nadzieje nasz). ;-)

Cały zestaw papierów dostępny pod tym linkiem.

Dziękujemy.

A w ramach bisowania fotka z nami (prawie) wszystkimi.

I jeszcze raz na koniec pytanie. dlaczego Ciebie nie ma na tym zdjęciu?

The End. Teraz już ostatecznie.

Może nie jest to jakieś spektakularne z-łóżka-wstanie, ale jest na tyle siły by człapać sobie po ośrodku i jego obejściu. Pogoda ładnie dopisuje wieć życie przynajmniej chipsów i coli kręci się wokół basenu. Taka idylla można by powiedzieć.

I tak cały dzień. A dlaczego ciebie z nami nie było?

Po południu udało się wyczłapać na balkon by zrobić zdjęcie pływającego dr’a.

Po przyspieszonym śniadaniu, skoro świt, ruszyliśmy w stronę Babiej. Ruszyliśmy o tyle ciekawiej, że podzieliliśmy się na kilka (3?) grupek i wchodziliśmy od każdej strony. My wchodziliśmy trasą najbardziej zaawansowaną i najbardziej widokową (szlak żółty). Im wyżej byliśmy tym fajniejsze widoki, ale i silniejszy wiatr. Wiało mooocno. Na szczycie spotkaliśmy inne grupki – prawdziwe spotkanie na szczycie. Posiedzieliśmy w kamieniach i udaliśmy się w dół. Po drodze kilka przystanków ‘toaletowych’ w kosodrzewinie. Uwierzcie – igiełki w majtkach i wszędzie żywica nie jest czymś mega komfortowym, ale za to jest co wspominać, hihi.

I było by wszystko ok gdyby nie mała usterka. Po powrocie do ośrodka 1/2 chipsów i coli poległa. Poległa dość konkretnie. Winę przypisuje się jakiemuś wirusowi ‘wymiotnika pospolitego’ krążącemu w powietrzu. Wizyta lekarska i recepta na Colę była wysoce potrzebna i pomocna. Tak czy inaczej koniec relacji dzisiejszej bo umieramy.